از جمله عوامل اصلی نفوذپذیری بتن می توان به تبخیر بخشی از آب اختلاط که جهت حصول کارائی یا روانی بیشتر به بتن اضافه می شود اشاره نمود که به دلیل عدم شرکت در واکنش هیدراسیون از بتن تبخیر شده و باعث ایجاد لوله های موئین زیادی در بتن خواهد شد. یکی دیگر از عوامل اثر گذار در نفوذپذیری بتن کسری فیلر سنگدانه ها و عدم استفاده از ریز دانه یا پر کننده مناسب است که ما را ناگزیر به مصرف سیمان بیشتر می کند . سیمان اضافه با جذب آب از مخلوط بتن باعث افزایش میزان مصرف آب شده و نهایتا نفوذپذیری را افزایش می دهد از سوی دیگر سیمان میزان قلیای بتن را بالا برده و احتمال سرطانی شدن بتن (A-A-R) را افزایش می دهد .
افزودنی مکمل بتن پس از افزوده شدن به بتن رفتار های شیمیائی خود را به ترتیب ذیل شروع می کند:
ابتدا مواد فوق روان کننده سازنده A.C.P با انتقال بار الکتریکی منفی به دوغاب سیمان و افزایش اسلامپ به دلیل تبدیل نمودن بتن به مخلوط تک قطبی باعث افزایش اسلامپ می گردند.
به طور همزمان مواد واترپروف موجود در مکمل بتن با توجه به بافت کاملا میکرونیزه و غیر قابل انحلال خود طی انجام عمل اختلاط در بچینگ و تراک میکسر با جایگیری در ریز ترین فضاهای خالی و خلل فرج ریز میکروسکپی باعث رفع اثرات نامطلوب کم بودن فیلر در بتن می گردند بدین ترتیب نفوذپذیری بتن به مقدار قابل توجهی کاهش پیدا می کند.
پس از آغاز واکنش هیدراسیون میکروسیلیس(SiO2) موجود در مکمل بتن با Ca(OH)2 قابل انحلال وارد واکنش شده و سیلیکات کلسیم هیدراته(C-S-H) تولید می کند.
سیلیکات کلسیم ایجاد شده علاوه بر غیر قابل انحلال بودن باعث بالا بردن مقاومت فشاری بتن شده و یکی از عوامل اصلی قلیائی بتن را کاهش می دهد و نقش موثری در کاهش احتمال بروز واکنش قلیائی سنگدانه ها خواهد داشت .
مواد کاتالیزور سازنده افزودنی مکمل بتن نقش اساسی در بهبود انجام واکنش میکروسیلیس با Ca(OH)2 موجود در بتن دارند زیرا تمامی واکنش های شیمیائی برای پیشرفت نیاز به نوعی کاتالیزور دارند.
نظرات شما عزیزان: